• “Η μη συμμόρφωση με τους όρους της ΕΕ και τις υποχρεώσεις της, θα έχει αντίκτυπο και κυρώσεις στην ενταξιακή της πορεία”. Τάδε έφη Μάρκος Κυπριανού, υπουργός από το Εξωτερικόν.
• Μάρκο μου, υπομονή. 40 και σήμερα μέχρι το Συμβούλιο των 27. Μέχρι τότε θα μαζέψω όοοοολες τις δηλώσεις αυτού του τύπου και θα έρθω να μου τις υπογράψεις κάποιο απόγευμα, κοντά στα Χριστούγεννα. Να κουβεντιάσουμε και τι πήγε στραβά...
• Ενημέρωση ζήτησε η Βουλή για τις 8 πιλοτικές υποθέσεις στο ΕΔΑΔ. Φέξτε τους και γλίστρησαν οι ακάματοι αντιπρόσωποι του λαού: από το 2001 έλεγε το ΕΔΑΔ για εσωτερικά ένδικα μέσα στα κατεχόμενα...
• Σπείρα ανηλίκων η οποία διέπραττε συστηματικά διαρρήξεις στη Λάρνακα, εξάρθρωσε η Αστυνομία, συλλαμβάνοντας πέντε άτομα ηλικίας από 13 μέχρι 17 χρόνων. Η παιδεία στα χρόνια του υπαρκτού σοσιαλισμού...
• Πολιτική δημιουργίας εντυπώσεων επιχειρεί η Τουρκία στο Κυπριακό, λέει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος. Εμένα γιατί είναι η εντύπωση μου ότι οι συνομιλίες δεν τραβάνε;
• Να ήταν μόνο εντύπωση, να πω: άντε, ένας ταπεινός φοιτητάκος είμαι, τόσα καταλαβαίνω. Αλλά όταν διαβάζω τις δηλώσεις του Χριστόφια που λέει: "Unfortunately, my expectations have not been justified”, τι να σκεφτώ;
• Σύντροφε, πριν μια εβδομάδα ειχα προτάξει τα ψευδοσοσιαλιστικά μου στήθη εναντίον της επίθεσης στον Τσελεπή. Όταν όμως διαβάζω ότι παρομοιάζεις την πολιτική της ΕΕ έναντι της Τουρκίας με την πολιτική του κατευνασμού έναντι της ναζιστικής Γερμανίας, τότε η τριχόπτωση μου εντείνεται ραγδαία...
• Καλά, αυτά σας μάθαιναν στην πάλαι ποτέ;
• Α, και πριν το ξεχάσω: αληθεύει ότι δεν θα παραστείς στους εορτασμούς για την πτώση του τείχους;
• Σύντροφε, ο υπαρκτός σοσιαλισμός, ο εφαρμοσμένος κομμουνισμός ή ό,τι και να ήταν αυτό που συνέβη από το 1917 μέχρι το 1989, ήταν ένα ολοκληρωτικό καθεστώς τρόμου, καταπίεσης, παραβίασης ανθρωπίνων δικαιωμάτων, διείσδυσης του κράτους σε κάθε πτυχή της κοινωνίας και μαζικής χειραγώγησης. Εσύ, τι ζόρι τραβάς, ακριβώς;
• Και πριν θυμώσεις να σου θυμίσω: «Ευτυχώς, ζούμε σε αστική δημοκρατία». Τάδε έφη... εσύ.
• Ο βουλευτής Στέλιος Ιερωνυμίδης ζήτησε να επαναπροσδιοριστούν οι σχέσεις του ΔΗΚΟ με την κυβέρνηση και να εξεταστεί το ενδεχόμενο αποχώρησης του κόμματος από την κυβερνηση. Κοίτα να δεις που θα με κανουν και ΔΗΚΟϊκό! Προλαβαίνω να ψηφίσω κι εγώ;
• Στο Εκτελεστικό θα πάει ο Κάρογιαν τους σκληροπυρηνικούς του ΔΗΚΟ. Άξιοι συνεχιστές της ΕΟΚΑ;

ΑΠΕΡΓΙΑ!

«We must learn to live together as brothers
or we are going to perish together as fools»
Martin Luther King

Τις τελευταίες εβδομάδες ορισμένοι από τους εργαζόμενους σε γνωστή αλυσίδα café βρίσκονταν σε απεργία διεκδικώντας το αυτονόητο: το δικαίωμα στη συλλογική οργάνωση και προστασία των εργασιακών τους δικαιωμάτων. Με δυο λόγια, στο δικαίωμα να δημιουργεί ή να προσχωρεί κανείς σε συνδικαλιστικές οργανώσεις. Στην απεργία δεν συμμετέχουν όλοι οι εργαζόμενοι. Κάποιοι, μάλιστα, ανέλαβαν πρόθυμα να πραγματοποιήσουν αντι-διαμαρτυρία, με κύριο σύνθημα ότι σε καιρούς οικονομικής κρίσης τέτοιου είδους διεκδικήσεις θέτουν σε κίνδυνο τη δουλειά του καθενός.


Έχει κάποια σημασία η απεργία την οποία παρουσιάζω στο χώρο αυτής της εφημερίδας; Όχι, αν νομίζουμε ότι η οικονομική κρίση δεν μας ακουμπάει, αν την έχουμε βολέψει με τη δική μας δουλειά, αν νομίζουμε ότι μπορούμε να πιούμε τον απογευματινό καφέ σε κάποιο άλλο café της Μακαρίου. Ναι, αν τα κοινωνικά και οικονομικά δικαιώματα μας αφορούν όλους, αν οι εργατικές κατακτήσεις θεωρούνται ως κεκτημένα, αν αυτη η κοινωνία, ή έστω ένα μέρος της, έχει ακόμα μέσα της μια ελάχιστη αίσθηση αλληλεγγύης.


Το Σύνταγμά μας, πίστη και σεβασμό στο οποίο ομνύει ο κάθε αξιωματούχος, έχει ένα μέρος στο οποίο έχω ιδιαίτερη αδυναμία. Φέρει τον τίτλο: «Περί των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και Ελευθεριών». Δεν πρόκειται να κουράσω με νομικές αναλύσεις που περισσότερο συσκοτίζουν τη δημόσια συζήτηση. Θα αρκεστώ να αναφέρω ότι το γράμμα του Συντάγματος είναι αρκούντως λακωνικό και σαφές. Το άρθρο 21 ορίζει: «Έκαστος έχει το δικαίωμα του συνεταιρίζεσθαι μετ’ άλλων περιλαμβανομένου του δικαιώματος ιδρύσεως συντεχνιών και προσχωρήσεως εις ταύτας προς προστασίαν των ιδίων αυτού συμφερόντων». Λίγο πιο κάτω, στο άρθρο 27: «Το δικαίωμα του απεργείν αναγνωρίζεται και η άσκησις τούτου δύναται να ρυθμισθή υπό του νόμου».


Προσπερνώ το γεγονός ότι μια προκλητική εργοδοτική στάση, όπως την βιώνουν οι εργαζόμενοι, λαμβάνει χώρα ανενόχλητα σε χρόνια που στην κυβέρνηση είναι το ΑΚΕΛ. Δεν έχω καμιά πρόθεση να ασκήσω αντιπολίτευση στους κομμουνιστές του καναπέ και της κερκίδας. Το θέμα είναι άλλο και είναι πιο σημαντικό από τα λαμόγια των ημικρατικών και της εξουσίας: οι εργατικές ελευθερίες και δικαιώματα που τελούν σε κατάσταση πολιορκίας. Οι ελαστικές μορφές εργασίας έχουν αρχίσει να κάνουν την εμφάνιση τους στην Κύπρο, οι αμοιβές συμπιέζονται προς τα κάτω την ώρα που το κόστος ζωής ανεβαίνει. Την ίδια στιγμή, τα ωράρια εργασίας διαστέλλονται και μεγάλα οικονομικά συγκροτήματα μπορούν να λειτουργούν Κυριακές και αργίες με αμφίβολη την πληρωμή των απαιτούμενων μισθών στους «αναλώσιμους» οικονομικούς μετανάστες. Η ευμάρεια μας χτίζεται πάνω στις εργατοώρες και στους θανάτους, ναι στους θανάτους, εργαζομένων: 12 το 2008, 15 το 2007 και 18 το 2006.


Το θέμα, ωστόσο, δεν είναι να κηρύξουμε το τέλος της οικογενειακής οικονομίας που αποτέλεσε το μοντέλο ανάπτυξης. Το ζήτημα είναι η υπεράσπιση των εργασιακών δικαιωμάτων, η συλλογική οργάνωση και η επανεδιεκδίκηση όσων τελούν υπό αμφισβήτηση ή έχουν ανατραπεί μέσα απο την απορρύθμιση της αγοράς εργασίας όλα αυτά τα χρόνια. Αυτό απαιτεί στοιχειώδη αλληλεγγύη και τη δημιουργία μιας κοινωνικής συμμαχίας που θα μιλήσει ξανά για αυτά τα θέματα. Προς το παρόν, τα ΜΜΕ σε συνεργασία με το κεφάλαιο μπορούν να επιβάλλουν τη σιωπή.

Κάθε μέρα που περνάει άπρακτη, είναι μια μέρα χαμένη και το δίλημμα παραμένει το ίδιο εδώ και δεκαετίες: αν όχι τώρα, τότε πότε κι αν όχι εμείς, τότε ποιοι;

Εξώστης

Ραγισμένοι ουρανοί

Where do we go from here?

No Sé Nada

Παραπολιτικά

• Ο Πρόεδρος Χριστόφιας επιθυμεί κατά την προεδρία της Κύπρου να δοθεί έμφαση σε θέματα κοινωνικής συνοχής, δηλαδή σε θέματα που αφορούν τον απλό Ευρωπαίο πολίτη.
• Σύντροφε μέχρι το 2012, ποιος ζει, ποιος πεθαίνει... Κοινωνική συνοχή εδώ και τώρα για τον Κύπριο πολίτη θέλουμε!
• Και μην πεις κανένα: «Ευτυχώς ζουμε σε αστική δημοκρατία» πάλι, θα την κόψω τη φλέβα.
• Εφικτή η λύση μέχρι το τέλος του έτους, δήλωσε ο Ταλάτ. Η μαγκιά είναι ότι δεν μας είπε ποιου έτους ακριβώς...
• Στόχος του Υπουργείου Εργασίας, είναι να μειωθεί η συχνότητα των εργατικών ατυχημάτων κατά 25%. Πρώτη φορά βλέπω κομμουνιστική κυβέρνηση να απαιτεί από τους εργάτες να πεθαίνουν λιγότερο.
• Όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοικτά για την αξιολόγηση της Τουρκίας ενόψει Δεκεμβρίου, δήλωσε ο Υπουργός Εξωτερικών. Εξωτερική πολιτική 1-2-Χ...
• Αλήθεια σε ποια χώρα βρίσκεται ο ΥΠΕΞ αυτή τη βδομάδα;
• Πάντως τις προάλλες που γίνονταν οι εξετάσεις για πρόσληψη υπαλλήλων στο ΥΠΕΞ δεν πρέπει να ήταν Κύπρο. Αλλιώς θα έπαιρνε χαμπάρι τη γελοία ερώτηση που τέθηκε: «Μπορεί κάποιος του οποίου οι γονείς ή οι πρόγονοι δεν είναι Κύπριοι να θεωρηθεί Κύπριος;»
• Αλήθεια, Μάρκο, εσενα που δεν είναι και οι δύο γονείς σου Κύπριοι, νιώθεις ή είσαι Κύπριος;
• Είπα Μάρκος, και σκέφτηκα τον Παγδατή, που κι αυτός δεν έχει δύο γονείς Κύπριους. Αν έδινε εξετάσεις για το ΥΠΕΞ θα τον προσλαμβάνατε ή μήπως δεν είναι αρκετά Κύπριος;
• Σήμερα θέλω να σας βάλω ένα από τα αγαπημένα μου κουίζ για δυνατούς (νομικούς) λύτες.
• Δεδομένα: Το ΕΔΑΔ έχει εκδόσει (τουλάχιστον) δυο αποφάσεις με τις οποίες απορρίπτει τις προσφυγές ελληνοκυπριων σχετικά με τη σύλληψη και δίκη τους από τις αρχές των κατεχομένων. Το ΕΔΑΔ αναγνωρίζει την ύπαρξη και λειτουργία δικαστικών μηχανισμών στην κατεχόμενη Κύπρο.
• Ερώτηση: Οι δικηγόροι που χειρίστηκαν τις υποθέσεις και ΕΧΑΣΑΝ, δικαιούνται να παρουσιάζονται στα πάνελ του ΑΝΤΕΝΝΑ;
• Από που πήραν τα πτυχία τους; Γιατί έχασαν αφού έχουν άδεια εξασκήσεως επαγγέλματος;
• Ζήτω η φάρα των αγωνιστών δικηγόρων που μάχονται νυχθημερόν για τα ανθρώπινα δικαιώματα των ιθαγενών! Ζήτω η βιομηχανία παραγωγής προσφυγών στο ΕΔΑΔ!
• 91% των αστυνομικών δήλωσαν ότι στην Αστυνομία υπάρχει διαφθορά. Οι υπόλοιποι 9, να υποθέσω ότι είναι οι αχάπαροι που δεν πήραν μυρωδιά τι γίνεται;
• Κάποιοι ενοχλούνται από τη συνέχιση των διαπραγματεύσεων, δήλωσε ο Άντρος Κυπριανού. Ονόματα, Άντρο μου και πολιτικές πράξεις...
• Σχέδιο προώθησης και κατανάλωσης φρούτων και λαχανικών σε αριθμό δημοτικών σχολείων της Κύπρου. Οι υπόλοιποι να συνεχίσουμε με το κουτόχορτο;

Κυριακάτικη λιακάδα του Νοεμβρίου

-άντα

«Κι αν είμαι ροκ μη με φοβάσαι,
έγινα κιόλας 30 χρονών..»
Μάνος Λοΐζος

Να που τον στρίψαμε τον κάβο των τριάντα, πλέοντας στην ίδια, καιρό τώρα, πορεία. Χωρίς εξάρσεις ή γιορτές, μια ευθεία γραμμή που χαράζει το χάρτη. Η περίφημη κρίση των τριάντα δεν κτύπησε την πόρτα κι εγώ, λίγο αναιδώς, βγήκα στο κατώφλι για να δω αν τριγυρνά κάπου εδώ. Ξέρεις, με εκείνη την παιδική έκφραση στο πρόσωπο που έλεγες πάντα ότι είχα. Ο αυτοεκπληρούμενος μύθος λέει πως αρχίζεις να μετράς αλλιώς τα πράγματα, να ξεφορτώνεσαι βάρη και δουλείες του πρότερου βίου και του παλιού εαυτού σου και να πορεύεσαι μ’ αλλιώτικο βήμα στα χρόνια που σε προσμένουν. Δεν ξέρω, ίσως σε μενα να συμβαίνουν αλλιώς τα πράγματα – όχι από ιδιαιτερότητα ή από κάποια κρυφή εύνοια των Μοίρων μου. Αλλά, γιατί απλά συμβαίνει. Κι η αλήθεια είναι πως με τον καιρό οι βεβαιότητες μειώνονται και ο ψίθυρος της αγωνίας, ενίοτε και της μοναξιάς, ηχεί όλο και πιο δυνατά. Τόσο που καμιά φορά νομίζω ότι αποζητά να γίνει η λαλιά μου. Στο ταξίδι μέχρι τώρα δεν σωρεύτηκε κάποια γνώση που να αξίζει τον κόπο να παρατεθεί εδώ, κι είναι συχνή η σκέψη πως θα ‘θελα να είχα ένα φορτίο σοφίας ή εμπειρίας - για μοιρασιά. Όλη η αλήθεια, λοιπόν, για τα παιδιά του ’79 στέκεται εκεί στην άκρη της δεκαετίας. Από την τελευταία χρονιά των seventies μας δόθηκε κι εμάς με μια κίνηση, όπως χαρίζεις κάτι που σου περισσεύει, λίγη από την ελευθερία, την επανάσταση, τις εξάρσεις και την απογοήτευση της δεκαετίας εκείνης. Στα χρόνια που ακολούθησαν μας συνόδευε το κληροδότημα εκείνο: μια ανάσα μελαγχολίας, ένας αγέρας που έκλεινε αθόρυβα την πόρτα πίσω μας. Από το οξυγόνο της γεννήθηκαν οι πιο μεγάλες μας στιγμές κι όποιος κοιτάξει το βλέμμα μας στις παλιές φωτογραφίες, καταλαβαίνει. Εγώ το βρίσκω κάθε μέρα στον καθρέφτη και μπορώ να σου πω πολλά για αυτή την εξοικείωση. Τις δύσκολες ερωτήσεις τις βάζω δίπλα σε πιο καθημερινά πράγματα, από αυτά που λέω ότι επείγουν, και το «από δω και πέρα» δεν το έχω σκεφτεί σοβαρά. Στ’ αλήθεια, σκέφτομαι ότι μόνο ένας έρωτας θα άξιζε τον κόπο κι ίσως ένα παιδί, αφού αλαζονικά συλλογίζομαι πως ό,τι μπορεί να θεωρηθεί ως προβλεπτός στόχος μπορώ να το κάνω, αρκεί να το θελήσω. Είναι, δηλαδή, σαν να ξέρω ήδη το τέλος της ταινίας. Κι όμως αυτές τις μέρες, παίζω το αγαπημένο μου επικίνδυνο παιχνίδι, εκείνο των αναμνήσεων μιας και πάντα μου φέρνει κάτι σαν ζάλη...

Καμπάνια 21

Άρθρο 21 του Συντάγματος της fucking Κυπριακής fucking Δημοκρατίας:

"Έκαστος έχει το δικαίωμα του συνεταιρίζεσθαι μετ’ άλλων περιλαμβανομένου του δικαιώματος ιδρύσεως συντεχνιών και προσχωρήσεως εις ταύτας προς προστασίαν των ιδίων αυτού συμφερόντων."

Ως ενδειξη αλληλεγγύης στους απεργούς του Cafe la Mode έχω φτιαξει με τις φτωχες μου γνώσεις ένα banner κι ελπίζω να το αναρτήσετε και εσεις στο blog σας.

Ας κάνουμε κάτι!